ما فاتحان شهر های رفته بر بادیم.

با صدایی ناتوان تر زآنکه بیرون آید از سینه ،

راویان قصه های رفته از یادیم.

.

لیک بی مرگ ست دقیانوس.

وای ، وای ، افسوس .